Conducteurs, boa’s en stationspersoneel worden steeds vaker doelwit van geweld. De cijfers stijgen jaar na jaar. En toch kijken we weg
Een conducteur die wordt bespuugd na het vragen om een vervoersbewijs. Een stationsmedewerker die wordt bedreigd door iemand die zijn trein heeft gemist. Een boa die wordt aangevallen terwijl hij een ruzie probeert te sussen. Het zijn scènes die dagelijks plaatsvinden op Nederlandse stations en in treinen — en die veel te weinig aandacht krijgen.
1.095
ernstige incidenten gemeld bij NS in 2024
338
medewerkers liepen letsel op door geweld
+5%
stijging ten opzichte van het jaar ervoor
Een stijgende lijn die niemand wil zien
De cijfers van NS laten een onmiskenbare trend zien. In 2024 maakten 1.095 NS-medewerkers melding van fysieke en verbale incidenten, waarbij in 338 gevallen letsel werd opgelopen. Dat zijn geen abstracte getallen — achter elk cijfer schuilt een mens die zijn werk gewoon wilde doen.
Waarom loopt het zo uit de hand?
De meest voorkomende aanleiding? Een kaartjescontrole in de trein. Het simpelste onderdeel van het werk blijkt ook het gevaarlijkste. Medewerkers worden aangesproken op zwartrijden of gedrag, en de reactie escaleert razendsnel.
Daarnaast spelen dezelfde maatschappelijke factoren als in andere publieke sectoren: meer verharding, alcohol- en drugsgebruik, en het gevoel dat regels voor anderen gelden. Stations zijn openbare ruimtes waar de samenleving in al haar facetten samenkomt — inclusief haar schaduwkanten.
Bodycams, boa’s en boetes — genoeg?
NS pleit al langer voor meer bevoegdheden voor zijn boa’s, zoals de mogelijkheid om verdachten zelfstandig te identificeren en beter te kunnen ingrijpen bij incidenten in internationale treinen.
De coalitie dringt aan op een versnelde invoering van bodycams voor NS-conducteurs, maar het kabinet stelt dat een bredere uitrol onder de 3.500 servicemedewerkers een forse investering vergt. Of en wanneer die stap wordt gezet, blijft onduidelijk.
Intussen vraagt vakbond CNV OV-medewerkers actief om hun ervaringen met agressie en intimidatie te delen, om die in gesprekken met werkgevers en politiek te kunnen inzetten voor aanvullende veiligheidsmaatregelen. Een signaal dat de urgentie op de werkvloer groter is dan in Den Haag.